[EED]Event : First Snow!!
posted on 27 Dec 2011 15:01 by pierce in EED directory Fiction, Cartoon
ณ โรงเรียนพระราชาแห่งเอดินเบิร์ก มีตำนานมากมายเล่าขานสืบมาในหมู่นักเรียนรุ่นต่อรุ่น
หนึ่งในตำนานนั้น คือเรื่องของภูติสีขาว ในคืนหิมะตก...
เล่ากันว่า หากนักเรียนคนใดได้ชิมเกล็ดของหิมะแรกที่ตกในฤดูหนาว คืนนั้นจะมีภูติสีขาวบริสุทธิ์มาหาในความฝัน และบันดาลพรให้ความปรารถนาเป็นจริงได้ 1อย่าง
ตำนาน เล่าว่าบางคนขอเป็นพระราชา บ้างก็ขอให้สอบได้คะแนนดี บางคนอยากย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีต หรือล่วงรู้อนาคต แต่บางคน...เพียงแค่อยากเห็นรอยยิ้มมีความสุขของคนที่ตนรัก
แล้วถ้าเป็นเธอล่ะ.... จะขออะไร...
เออร์นิซท์เดินออกจากป้อมอัศวินด้วยสีหน้าหน่ายๆ รูมเมทยังไม่กลับมาสักคน เขาอยู่ในห้องก็ไม่มีอะไรทำ ถึงเขาจะเป็นพ่อค้า แต่ช่วงนี้กลับไม่ได้ขายสินค้าอะไร.. ในที่สุดเลยตัดสินใจไปสวนด้านหลังเพื่อไปรดน้ำผักตามปกติ..
...คิดถึงคุณผักกาดจัง...
“เอ๋..?” เด็กหนุ่มมองแผ่นหลังเล็กของใครอีกคนในสวนผัก เธอมองผักของเขาอย่างสนใจ และดูเหมือนว่าเด็กสาวจะได้ยินเสียงเขา..
“หม่าม๊าาา!”
“ม..มิคาเอล..... มาทำอะไรตรงนี้เหรอ?” ..เขาทำบัวรดน้ำตก
“มาดูต้นผักน่ะจ้ะ”
“อืม.. แต่ตอนนี้เริ่มหนาวแล้วนะ? ออกมาแบบนี้จะดีเหรอ?”
“ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ เราชอบอากาศหนาวๆชื้นๆน่ะ”
พวกเขาคุยกันเรื่อยเปื่อย.. ผักที่มีในสวนนี้ การดูแล อาหารการกิน ..และเรื่องขนมปังป้อม.. บทสนทนาดำเนินต่อไปได้สักพักก่อนที่จะสังเกตเห็นบางอย่างที่ทำให้ต้องเงยหน้าขึ้นมองวัตถุสีขาวโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า เกล็ดหิมะแรกร่วงลงมาใส่มือของเด็กหนุ่มที่ยื่นออกไปรองเอาไว้
“หิมะ......?”
“อ่า...” มิคาเอลปัดเกล็ดหิมะที่ร่วงใส่หัวเบาๆ เธอลองชิมหิมะนั้นดู ขณะที่เออร์นิซท์ก็งับหิมะที่ร่วงลงมาตรงหน้าเขาพอดี
“จืดๆเย็นๆ หวานนิดๆ?”
“เหมือนน้ำเปล่าเย็นๆ...”
“เอ.... ผมเหมือนเคยได้ยินมาว่ากินหิมะที่เพิ่งตกวันแรกของฤดูเข้าไปแล้วจะเจออะไรนะ..?” จำไม่ได้แล้ว.. ในหนังสือเล่มที่เพิ่งอ่านไปวันก่อน“ภูติหิมะจะมาเข้าฝันเราน่ะ..ขอพรได้หนึ่งข้อน่ะจ้ะ แต่สำเร็จแค่ในฝันเท่านั้น”
“คืนนี้?.. แล้วมิคาเอลมีเรื่องที่อยากขอรึยัง?”
“มีแล้วจ้ะ...” เด็กสาวนิ่งคิดชั่วขณะก่อนตอบ
พ่อค้าอย่างเขาถึงยังไงก็อยากขอในสิ่งที่คุ้มค่าที่สุด... แต่ก็ยังนึกไม่ออก
“อา..ตอนนี้ดึกแล้วเนอะ.. เธอควรไปนอนได้แล้วล่ะสาวน้อย เอาเป็นว่าถ้าเจอภูติหิมะละก็..มาเล่าให้ผมฟังด้วยนะ?” นัยน์ตาสีออกฟ้ามองรอบๆก่อนที่เจ้าตัวจะบอกคนข้างๆยิ้มๆ ผู้หญิงไม่ควรจะนอนดึก มันจะไม่ดีต่อสุขภาพผิว แต่ที่ยิ่งกว่านั้นคือเธอไม่ควรมาอยู่กับผู้ชายสองต่อสองในสวนที่ไม่มีคนอื่นอีกตอนกลางดึก..
“จะเล่าให้ฟังเป็นคนแรกเลยจ้ะ ถ้าเราเจอนะ” มิคาเอลหัวเราะเบาๆ
“เอาล่ะ..ฝันดีครับมิคาเอล” เขาจูบหน้าผากอีกฝ่ายไปหนึ่งที
“ไง เออร์นิซท์” คนผมสีน้ำตาลเข้มหันมายิ้มบางๆให้
“อืม...สวัสดีราห์ล.. ไคลฟ์ไม่อยู่เหรอ?” เขาถามออกไป อีกคนส่ายหน้าช้าๆ หิมะแรกร่วงหล่นมาเรื่อยๆจนพื้นเป็นชั้นสีขาวบางๆ
“ไม่รู้เจ้านั่นหายไปไหนเหมือนกัน หิมะแรกทั้งที.. แล้วกีซาร์ล่ะ?”
“ได้อยู่กับนายแทนซะทุกที ชักรักราห์ลมากกว่าซะแล้วสิ..”
“บรรยากาศโรแมนติกซะด้วยนะคืนนี้” ราห์ลขยี้ผมคนตัวเล็กกว่าขำๆ
“ทั้งที่มีพระจันทร์ มีหิมะ แต่กลับไม่มีเขา...”
“อืม...ถ้าเลือกได้ ฉันขอให้ไม่มีทั้งพระจันทร์ทั้งหิมะยังดีซะกว่า...” มือที่ขยี้ผมเปลี่ยนเป็นลูบผมอีกฝ่ายเบาๆ
“ราห์ล...เหงาหรือเปล่า?”
“เหงาสิ” เขาเอนแก้มแนบกับเข่าที่กอดอยู่ “บางทีมันก็เหงามากๆเลย...”
“เขาว่าถ้าคนเหงาเจอกันแล้วจะเกิดปาฏิหาริย์ล่ะ!!”
นั่นมันความเชื่ออะไรกัน?
“ขอให้เป็นอย่างนั้นนะ ถ้ามีปาฎิหาริย์จริงๆ ก็ดีสิ จะได้ไม่ต้องเหงาอีกไง”
“ เรื่องภูติหิมะ..ถ้าเป็นราห์ลจะอธิษฐานแบบไหนเหรอ?”
“อืม..ถ้าเป็นฉันน่ะเหรอ.. ก็คงเป็น ‘ได้เจอคนที่อยากเจอ ในเวลาที่อยากจะเจอ’ ละมั้ง”
“เป็นสิ่งที่เป็นไปได้จริงๆยากอยู่นะ.. ผมเองก็คงจะเป็นแบบนั้น” เด็กหนุ่มกอดเพื่อนคนสำคัญไว้
“เดี๋ยวต้องได้เจอแน่ ไม่ต้องห่วง..”
“นายก็ปลอบผมแบบนี้ตลอดอ่ะ อย่างนี้เราอยู่ด้วยกันไม่ดีกว่าเหรอ?” เขาพิงที่บ่าคนข้างๆ ราห์ลแนบแก้มลงกับผมสีน้ำตาลออกแดง ปล่อยให้เออร์นิซท์พิงเขาไป
“ไม่เหมือนกันนี่นา แทนกันไม่ได้หรอก”
“ง่วงหรือยัง? วันนี้อาจจะได้เจอภูติหิมะนะ? ลองอธิษฐานดูสิ..
“ยังไม่ง่วง.. แต่คิดคำอธิษฐานไว้เผื่อก็ดีเหมือนกัน”
“แต่ผมยังคิดคำอิษฐานไม่ออกเลย จะขออะไรกับภูติหิมะดีนะ?......”
เสียงรอบๆตัวเงียบไปสักพัก กับคนตัวเล็กที่ผล็อยหลับไป.. เด็กหนุ่มที่เป็นที่พิงให้ยิ้มบางมองคนที่หลับไปแล้ว ลูบผมเบาๆ แล้วกระชับกอดให้แน่นขึ้น
“ราตรีสวัสดิ์เออร์นิซท์...ขอให้ได้เจอภูติหิมะนะ...”
----------
“สิ่งที่ปรารถนาน่ะ...ลองขอดูสิ?”
เสียงนั้นดังขึ้นนุ่มนวล ดังกังวานไพเราะเสียจนอยากจะได้ยินตลอดเวลา
เด็กหนุ่มลืมตาขึ้น มองไปรอบๆสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย ที่ตระหนักได้อย่างแรกคือที่นี่มีแต่สีขาวซะเยอะ... เขาเงยหน้ามองหาที่มาของเสียงเมื่อสักครู่นี้
“ภูติหิมะ.. ไม่ต้องสงสัยหรอก พรหนึ่งข้อนั้น..คงจะได้ยินมาบ้างสินะ”
ติดอยู่ตรงที่ว่าทำไมเสียงนั้นออกจะทุ้มไปสักนิด?
“อย่าไปสนใจเรื่องนั้นสิ..”
“งั้น พรที่คุณจะให้..”
“หืม.....?”
“เป็นไปได้แค่ในนี้ใช่รึเปล่า?”
แค่ในฝันนี้... เมื่อผมตื่นก็จะหายไป...
“ใช่ แค่ในฝันเท่านั้น” ภูติหิมะยิ้มให้บางๆ
เออร์นิซท์ไม่ใช่คนใจดีอย่างที่ใครคิด แต่ก็พูดได้ว่าไม่ได้เป็นคนเห็นแก่ตัว บางทีการกระทำของเขายังทำให้คนอื่น ‘ได้กำไร’ ซะด้วยซ้ำ..
ดังนั้น..ถ้าครั้งนี้ จะลองขออะไรที่อาจจะไม่เป็นจริงในวันพรุ่งนี้และวันต่อๆไป.. เป็น ‘กำไร’ ของตัวเอง แม้จะเป็นแค่ระยะเวลาเพียงไม่นาน
แต่จะนึกถึงมันตราบที่ ‘หัวใจ’ นี้จะจำได้...
“ผม..อยากอยู่กับทุกคนที่ผมรัก....”
ทุกคนที่สำคัญ ไม่ว่าตอนนี้พวกเขาจะทำอะไร อยู่ที่ไหน..
ที่อยากจะส่งให้ถึง คือความรู้สึกที่พรั่งพรูออกมานับไม่ถ้วน..
ยิ้มอีกสิ.. อยู่กับเธอแล้วรู้สึกดี .. ดูแลตัวเองด้วย.. อยู่ตรงนี้กับผมอีกสักนิดได้หรือเปล่า..? เราจะได้เจอกันอีกมั้ยนะ? ผมน่ะ..
ไม่อยากเหงาอีกต่อไปแล้ว...
----------
จบแล้วล่าา
เหมือนออกแนวค้างคาเล็กน้อย ที่เหลือจินตนาการต่อเอานะ!~ //ห๊ะ
จริงๆตั้งใจให้เป็นคอมมิค แต่..ทำไม่ไหว...
ตอนนี้ก็เจียดเวลาที่ไม่ค่อยมีมาปั่น HBD to me อยู่ 555
เกิดต้นปีเลยโดนเลี้ยงรวบคริสต์มาส ปีใหม่ วันเกิดไปเลยทีเดียว..//พราก
แล้วเจอกันเมื่อมีอะไรมาอัพนะคะ.. ;w; น่าจะเป็นวันเกิดนั่นล่ะ
ปล.ใกล้สอบล้าววว แต่ก็ยังขี้เกียจอยู่บ้าง #แย่
ปลล.ขอบคุณที่ผ่านมาอ่านนะคะ<3
#1 By NGiiZ13 on 2011-12-27 15:43